Наймаа *1р хэсэг*

 

өмнө өгүүлгүүдийн сэтгэгдэл хангалтгүй тул орохгүй байгаа. шинэ өгүүллэг орууллаа. 5аас дээш сэтгэгдэл ирвэл дараагийн хэсгийг хийх болно. амтархан ушаарай

Ядарж туйлдсан ч арай хийн нүдээ нээхэд өдрийн гэрэл таазан дээр савлан анивчих нь туйлдсан нүдийг минь өвтгөж байлаа. Гараа хөдөлгөх гэсэн боловч чадахгүйнээ. Яагаад гэвэл миний хөл гарыг сандалны ард бүдүүн олсоор боож хүлжээ. Хатаж омголтсон уруулаа хэлээрээ халит болов долоон норголоо. Ам минь хатаж шүлс ч үгүй болж. Би эргэн тойрноо анивчаа гэрэлд ажвал хэрэгцээгүй саравч, эзэнгүй балгас ч юм шиг.

Би амандаа хаана байна гэж үглэн уйллаа. Нулимс хүртэл урсахгүй хатах юм. Энэ үед хар савхин бээлий өмссөн, саравчтай малгай дээрээ юүдэнгээ өмссөн залуу нүдээ л ил гаргажээ.

Би хаана байна гэж хамаг хүчээ шавхан асуухад

–          Хэлж чадахгүйнээ

–          Та гэхдээ мэдэж байгаа шдээ. Өөрөө хэн бэ?

–          Чи ямар их юм яридаг юм бэ?

–          Гуйж байна шдээ. Ядаж хоолой ам чийглэх юм өгөөч

Тэр залуу цааш эргээд удалгүй аягатай ус авчирч өгөхөд

Би- гар хүлээтэй байхад яаж уух уу?

Тэр аягаа барьж урууланд хүргэхэд би нэг амьсгаагаар бүгдийг нь уугаад хэсэг гол зогоолоо.

Би- би хаана байна?

 

Юу ч хэлэлгүй цаашаа алхаад нуруугаа үүрэн санаа алдана. Ширүүн харцтай ч гэлээ хүн чанар далд нуугдаж байлаа. Би дахиад яриа өдхөөр шийдлээ. Учир нь муу хүн биш юм шиг. Миний зөн совин алдаагүй л бол.

Би- намайг Хэрин гэдэг

–          Чи дуугай байж чадахгүй нуу? *уурлах*

Би – Би яагаад энд байгаа юм бэ?

–          Удахгүй мэднэ биз

Би – Чи хэн юм бэ?

Тэр уураа барьж тэсэхгүй 2 мөрөн дээр минь гараа тавиад сэгсэрч өмнөөс минь орилов.

–          Юу ч асуулгүй дуугай бай

 

Түүний чанга дуунаас биш улааж хилэнтсэн харцнаас нь эмээгээд эмээлээ. Ихээр бухимдсан тэр дахиад л хол очиж санаа алдан подволын жижиг цонхоор тэнгэрт сондгой сарыг ширтэнэ.

 

Хаалга онгойж 1 эрэгтэй, 1 эмэгтэй 2 хүн орж ирэхэд эрэгтэй нь шууд миний 2 нүдийг хар даавуугаар боов. Гэнэтийн үйл явдалд цочрдоод орилох гэтэл скоч юмуу даа хүйтэн наалдамхай зүйл аманд минь наачихлаа. Орилж чарлий, харий гэсэн ч чадахгүйнээ. Би тэдний царайг харж сайн харж амжаагүй. Айдас хүйпэс бяцхан зүрхийг минь түгшээж хурдан хурдан цохилуулна.

 

Хөлийн чимээ үүдрүү чиглэхэд бүсгүй нь :

                                                                                                                    

Бүсгүй- хөөе Гюү

Гюү – *харах*

Бүсгүй – данс руу чинь мөнгө шилуүүлсэн

 

Гюү өөдөөс нь хариу хэлэлгүй зөрж гарлаа. Одоо миний мэдэрсэн зүйл бол толгой руугаа хүчтэй цохиулж манарснаа л хальт хульт санаж байна. Нэг нүдээ нээхэд би дээшээ хараад нүцгэн хэвтэж байв. Арайхийн хамаг хүчээ шавхан өндийн хартал биен дээр минь газрын зураг эсвэл төлөвлөгөө  гэх юмуу? Их юм зуржээ. Надад илүү өндийх тэнхээ байсангүй буцаад хэвтлээ.

 

Орны баруун талд мэс засалд хэрэглэгддэг хутга мэс, хямсаа хөвөн болон бусад багаж хэрэгслүүд том жигээрээ өрөөтэй байв. Бас 7 8н мөстэй хайрцагтай. Хамаг бие удах тусам хүнд оргих нь мэдээ алдуулагч эсвэл ямар нэг юм тарисан байх гэмээр.

 

*надад яг юу тохиолдоод байна? *

 

Ийм бдол тоглойд эргэлдсээр л… би урсаж байгаа нулимсаа ч мэдрэхгүй байна. Таазан дээрхи тод гэрэл нүд гялбуулна. Эргэн тойрон хууларсан ханын цаастай. Тэр нь цусанд будагдсан байх юм. Арай би *ЭРХТЭН НАЙМААЛАГЧИД*-ийн гарт орсон юм биш биз.

 

Хаалганы нугас тар яар хийн онгойход түрүүн надтай хамт байсан хар хувцс, онигор залуу орж ирлээ. Масктай байсан ч нүдээр нь таньж байна.  Би өөдөөс нь  АМЬ АВРААЧ ДЭЭ гэсэн харцаар ширтэхээс өөр ямар ч үйлдэл хийж чадахгүйнээ.

 

Тэр надруу ойртон ирж шалан дээр хаясан байсан хувцаснуудыг минь түүж аваад бүгдийг нь өмсгөөд тэвэрч өндийгөөд үүд рүү чиглэлээ.

 

Гюү- намайг Сонггюү гэдэг. Надаас битгий ай. Би чамайг аврахаар ирсэн.

Би – ?

Гюү- чамд наркотик тарьчихсан байгаа

Би- *харах*

Гюү- хуурдан 2уулаа эндээс зугтах хэрэгтэй.

 

Би юм хэлэх гээд л чадахгүй. Дотроо авраач дээ гэж бодохоос өөр яах билээ. Сонггюү ч сонсож байгаа юм шиг намайг тэвэрсэн хэвэр болгоомжтой тэр аймшгийн газраас гарлаа.

Тэндээс гарж холдоогүй байхад эргэж байсан газраа хартал хуучны 3 давхар эзэнгүй балгас тэндээ үлдэнэ. Энэ бүх үйл явдал надад дэндүү ахдаж байна. Дахиад л түүний гаран дээр ухаан алдлаа. Би маш их ядарж, туйлдаж байна.

 

Ээжийн амттай хоолны үнэр хамар сэтлэх шахам шнэртэнэ. Нүдээ алгуур нээхэд..

за эхний хэсэг иймэрхүү таалагдсан бол сэтгэгдэлээ бичээрэй. 5аас дээш сэтгэгдэл орвол дараагийн хэсгээ оруулж байгаа.

Advertisements

9 thoughts on “Наймаа *1р хэсэг*

  1. дараагын хэсэгээ авйи би тэсэхгүй нээ гоё болсон байна амжилт хүсье тиймээ сунгюу маань юу гэж муу хүн байдын тээ? амжилт хооннииии бүр нүдэд харагдчихлаа шүүү битгий удаагаарай за юу :3 кино үзэж байгаам шиг л болчихлооо хохо ер нь сунгюуг ийм дүрд тоглуулвал тэ???? :3

Хариулт үлдээх

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Өөрчлөх )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Өөрчлөх )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Өөрчлөх )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Өөрчлөх )

Connecting to %s