Наймаа *2р хэсэг*

сэтгэгдлүүд урам өгөөд сайхан байна шүү. дараагийн хэсгээ уншаарай :))

Цэвэр нямбай нэгэн газар байна. Эд хогшил нь бөртийх тоосгүй, номнууд хураалгаатай. Энэ байдлыг харахад эмх цэгцтэй, ном их уншдаг ухаантай хүн гэдэг нь тодорхой. Би эр хүний юүдэнтэй цамц, шорт өмсчихөж. Энэ хэний хувцас вэ? O.O гэж бодож байтал танил онигор нүдтэй залуу ширээ дүүрэн хоол барьж ирээд

 

Сонггюү- сэрээе гэж байсан ашгүй сэрчихлээ

Би- …?

Сонггюү- хаана байна гэж үү? Манайд байна.

Би-….?

Сонггюү- юун хувцас вэ гэж үү? минийх

Би-тэгээд…?

Сонггюү- тэгээд чиний хувцаснуудыг бүгдийг нь хаясан

Би- яагаад? *гэж асуух гээд амаа ангайхад*

Сонггюү- яагаад гэж асуух гэж байгаа биз. Хаяхаас өөр аргагүй байсан болохоор

 

Тэр яаж миний бодлыг уншаад байна :\ ? тэгэж эсвэл таараад байгаам болов уу? *бодох*

Сонггюү- чи угаасаа ядаргаатай их юм асуудаг болохоор шууд хэлчихлээ

Энэ яг бодол уншдаг ааш муут байна *бодох*

 

Тэгтэл нөгөө ааш муутай бодол уншигч надруу халбага савх өгөөд ид гэж зангав. Хэдэн өдөр юм идээгүй хүн зөндөө хоол хараад иднэ дээ гэж бодсон ч ходоод агшчихсан бололтой. Сайн идэж чадахгүй цадаж тэнэгтлээ. Гэхдээ асуух юм үлдсээн.

 

Би- хөөе ааш… бишээ Сонггюү асуух юм байна?

Сонггюү- чи хэдэн оных вэ?

Би- яасан?

Сонггюү- ах захаа хүндэл золиг минь. Би тэглээ ч амийг нь аварсан ачтан.

Би- заза. *хушуугаа унжуулах* Сонггюү орра

Сонггюү- яасан?

Би- зүгээр дуудаж үзсийн.

Сонггюү- аан.

Би- …?

Сонггюү- асуух юмаа асуу?

Би- яагаад намайг аварсан юм?

Сонггюү- хариулахгүй байж болно биз дээ.

Би- заза. Гэхдээ …?

Сонггюү- хурдан хоолоо идчээд гэрлүүгээ яв

Би- хэлэх юм байна шдээ.

Сонггюү- за?

Би- баярлалаа Сонггюү ор орра

Сонггюү- асуултаар булахаас өөр юм мэддэг чинь баярлалаа.

 

Сонггюү босч хөргөгчнөөс хүйтэн алимны жүүс сэнжтэй аяганд хийгээд миний өмнө тавичихаад өөрөө чимээгүй хоолоо иднэ. Тэрнийг харахаар хар мянган асуулт толгойд эргэлдээд байгаа юм чинь би яахын. Бүр хэл загтнах нь холгүй юм болжийн. Ямар хэлээ гаргаад мажилтай биш. Тэгвэл энэ ааш муут намайг галзуу гэж бодох байхдаа

 

Би- тэр хүмүүс эрхтний наймаачид байсан уу?

Сонггюү- чиний мэдэх хэрэг биш

Би- та тэд нараас мөнгө авсан. Хамсаатан биз дээ.

 

Сонггюү савхаа ууртай ширээн дээрээ тавиад

 

Сонггюү- гэрлүүгээ хурдан яв. Чи хэтэрхий төвөгтэй юм

Би- хувцас…. миний хувцас…?

Сонггюү- наад хувцастайгаа яв

 

Би үнэндээ ганцаараа явахаас айж байгаа ч босоод явахдаа бэлдэн тольны өмнө зогсоод үсээ самналаа. тольны өмнө ааш муутын жаахан хүүтэй авахуулсан зураг байв.

Би тэр зургийг гартаа бариад дүү нь юм байхдаа адилхан юм гэж бодоод л харж зогстол булааж аваад

 

Сонггюү- миний юманд битгий хүр

Би- мэдлээ ах гуай. Би тэглээ ч явлаа. Баярлалаа баяртай

 

Би урдаас нь ууралчихаад тэр чигээрээ гарч гэр лүүгээ автобусанд сууж явахдаа яаж баригдсан? Юу болсон? Яагаад манайг аварсан юм бол? Тэр хүмүүс хэн байсан юм бол? Энэ бүхнийг эргэцүүлэн бодно.

 

Болсон явдал :

Би- ээж дуудсан уу?

Ээж- чи дэлгүүр яваад ирээч

Би- ийм орой юу? Шөнийн 11 цаг болжийшд

Ээж- 24 цагийн дэлгүүр болов ороод ир. Маргааш Сынхо ах нь ирнэ. Романтик зоог барих гэтэл дарс алга.

би- тэр муу новш дахиад ирэх юмуу?

Ээж- *уурлах* наад амаа… аав чинь ч болох юмуу хэн мэдлээ. Хэрдан яваад ир

Би- би тийм завхай эцэгтэй болсноос үхсэн нь дээр

Ээж- дуугаа гараач чи. Чамгүй бол бид 2 сайхан амьдрана

 

Ээж түрийвчээ ухаад 50000 вон өгөөд

Ээж- хурдан гараад олигтой юм аваад ирээрэй.

 

Би Сынход ямар дургүй гээч. Тэр бол хогийн новш, адгийн амьтан. Ээжтэй жаргаж жаргачаад миний өрөөнд орж ирээд сэжигтэй харц шидлэн, шүлсээ залгилаад зогсож байдаг. Намайг хараад унтаж байна гэж бодоод л буцаад явдаг байх. Би 20 Хүрсэн ч даруулгатай охин. Намайг тэр новш яах ч юм билээ. Бодохоос огиудас хүрэм завхай новш.

Ууртай дулгүүрт орж дарс сонгох гэж нилээд удлаа. Сүүлдээ худалдагчийг дуудаж 1 юм сонгож аваад *B1A4- LONELY*г хамгийн эцэс хүртэл нь чангалаад дэлгүүрээс гарч алхлаа. Хөгжим дэндүү чанга болохоор араасаа хүн дагаж байгааг ерөөсөө мэдсэнгүй. Гэнэт толгойд минь шаржигнасан уут шиг зүйл углачихсан. Сандраад хүчтэй амьсгалах тусам уут сорогдон аманд минь орж амьсгалах аргагүй болж ухаан алдан газар унасан юм. Энэ өдрөөс 4 хоногийн дараа би гэртээ ирлээ. Хаалга онголйгон дотогши орлоо.

 

Би- ээж би ирлээ

Гэр нам гүм. Би бүх өрөөг эхнээс нь нэгжиж үзлээ. Ээж байхгүй юм байхдаа гэж бодоод өрөөндөө ортол шээс хүрээд байв. Өрөөнийхөө 00.н өрөөнд бие засч байтал хараал идсэн Сынхо ороод ирлээ.

Новш гэж тэр хаанаас гараад ирвээ. Надруу алхам алхмаар ойртож байна. ..

энэ адгийн новш охинг яах бол?

 

Advertisements

6 thoughts on “Наймаа *2р хэсэг*

Хариулт үлдээх

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Өөрчлөх )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Өөрчлөх )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Өөрчлөх )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Өөрчлөх )

Connecting to %s