Наймаа *5р хэсэг*

удаан хүлээсэн үү? эмнэлэгээс өнөөдөр гараад л шууд оруулаа шд. одоо нэг хэсэг ороод дуусах болохоор 10 сэтгэгдэл орвол төгсглийн хэсгээ хийе. 10-аас их байвал сайн байна :))

Сонггюү- сэрчихсэн үү?

Би нүдээ анисан хэвээрэ хэвтээд л. Тэрэнтэй өнгөрүүлсэн анхны шөнө сайхан байсан ч гэлээ царайг нь хар чаддаггүй.

Сонггюү- минй хацрыг үнсэх* би хоол хийлээ.

Би- *нүдээ аних*

Сонггюү- ичээд байгаа юмуу? Унтаад байгаа юм уу?

Би энийг сонсоод л нүүр улаа бутарч унтаагүй минь баригдчихав.

Сонггюү- унтаагүй лбайсан юм байна шд. Юундаа ичдийн…? арай…?

Хөнжилөө толгой дээрээ нөмрөөд бүр ч атийн шигдлээ. Сонггюү хөнжил татаад л, би шургаад л… болдог бол насаараа ингээд хэвтчихмээр байна. Гэхдээ надад мэдэх зүйл байгаа. Түүнээс Сынхогийн талаар асуух гэж орон дээрээ босч суухдаа хөнжилөөрөө цээжээ халхлан тэвэрлээ. Тэгтэл ааш муутай онигор юм чинь дур булаам инээмсэглээд болохгүй юм. Энэ үед зүрх минь хүрд эргүүлж байгаа хулгана шиг хурдан түг түг. Новш гэж би тэрэнд дурлаж байна. Хором хормоор түүнрүү тэмүүлээд яг галзуурч байгаа байх.

Нүдийг нь онигор гэж шоолдог ч хамгийн сайхан нар шиг халуун дулаан харцтай нүд. Уруул, хамар, шүд нь хүртэл. Чи урлагийн бүтээл, тэнгэрийн илч биш биз гэж бодогдоход би толгойгоо сэгсэрлээ. Би галзуурчиж.

 

Сонггюү- яасан? *гайхах*

Би- яагаач үгүй *сандрах*

Сонггюү- тэгээд юун аймар хардаг юм *уруул дээр үнсэх*

Би- хөөе *мангастах*

Сонггюү- яаваа? Би чиний анхны эр хүн гэхээр гоё байна

Би- тэнэг *дэрээ шидэх*

 

Тэр инээсээр хутгаж хутгаж нэг хоол гэж жанхуу авчирлаа. Явган ширээний 2 талд завилж сууэ хооллож эхлэв.

Би- орой яагаад уйлсын?

Сонггюү- *санаа алдах*

Би- ямар 1 юм болоо юу?

Сонггюү- би их юм бодсон. Чи бид 2 нэг нэгэндээ өмөг түшиг болох хүмүүс гэдгийг

Би- яагаад тэгэж бодсын?

Сонггюү- чи удахгүй мэднэ.

Би- надас юу нуугаад байгааг чинь би өөрөө олно

Сонггюү- аюултай

Би- хүн аюулыг сөрж гардаг болохоос биш дагадаггүй юм

Сонггюү- *ширээнээсээ өндийгж амайг тэврээд* одоо чамайг алдмааргүй байна.

Би- юу?

Сонггюү- чи үнэнг мэдвэл зовж амьдралыг үзэн ядна. Тэрний оронд зүгээр л дэргэд минь бай.

Би- би хаанаас эхэлж мэдэх хэрэгтэй вэ?

Шийдэмгий ингэж хэлээд тэрнийг түлхэж холдуулаад

Би- ээжтэй уулзах хэрэгтэй

Сонггюү- болохгүй ээ *сандрах*

Би- ээжтэйгээ уулзахад минь юундаа хориглоод байгаан ?

Сонггюү- би чамайг аврах арга үүнээс өөр байхгүй юм шиг байна.

Би-,,,?

 

Сонггюү гарах болгондоо намайг гаднаас минь түгждэг болжээ. Эзгүй хойгуур нь бичиг баримт, хувцаснуудыг нь ухаж ямар нэг нотолгоо хайна. Гэрийг нь нэг бүрчлэн нэгжсэн байх. Аргаа барж толь руу харж зогстол надаас булааж аваад байсан жаал хүүтэй авахуулсан зураг нүдэнд тусах нь тэр. Гартаа бариад эргүүлж тойруулж байгаад арын хавтасыг нь автал дөрвөлжин цас газар ойчив. Дэлгээд унштал захиа байна.

Дотор нь:

  • Ким Сонггюү дүүгээ амьд сэрүүн хорвоод инээж, наадж явахыг хармаар байвал бидний хэлсэнг хий. Ансанд байдаг *СТАР* караокегээс 7 хоногт нэг удаа охин өгч байя. Чи тэднийг алдалгүй харж байхад л болно. Бид өөрсдөө зохицуулалтаа хийнэ. Тархины хавдартай дүүгий чинь аппарат салах уу? Амьдрах уу? Бидний гарт бий. Эхний гөөшийн зургийг хамт явууллаа. *

Зураг гэнэ…?

Жаазтай зургийг аваад ард нь байгаа сул зургийг харвал *ХЭРИН* гээд буланд биччихсэн миний үураг байх юм. Сонггюүг хамсаатан биш гэдгийг мэдлээ. Харин надтай адил хохирогч. Анхны хохирогч нь би байсан болохоор намайг аварчээ *бодох*

Хамгийн хачирхалтай нь Ансанд байдаг тэр газар бол ээжийн ажлын газар. Намайг Сынхо захиалжээ. Ёоо миний толгой эргэж эхэлж байна. Цонхны түгжээг онгойлгоод тэрүүгээр багтаж арайхийн гараад гэрт очтол хүнгүй хэрнээ эмх цэгцтэй. Одоо ээжийн ажил руу явах хэрэгтэй. Ажлын байр, өрөөндөө ч алга. Зөөгчөөс асуухад *хонгилын өрөөнд байгаа* гэв.

Урт харанхуй хонгилын өрөөний үүдэнд очоод модон хаалганы завсараар доторхийг сэм харж харж чагнан зогсов. Тэнд 3 хүн байгаа бололтой.

Сынхо- дүүгээ аврах өөр арга байхгүй гэдгийг сана. Зугт аалгахгүй гэж харж зогсох тийм хэцүү байна уу?

Сонггюү- миний өмнө байсан тэр хүмүүс дахин нарт хорвоог харахгүй гэхээр хэцүү байна *уурлах*

Сынхо- Хэринийг бидэнд өг. Тэрний төлбөрүүд хийгдчихсэн

Сонггюү- *Сынхог шанаадаж унагах* тэр бараа биш новш минь

Сынхо- *заамдах* чи тэр шуламд дурлачихаж. За яахав

Ээж- би тэрнийг аваад ирий

*би ээж гэдгийг хоолойгоор нь танилаа. Завсараар хартал ээж мөн байв.*

Сонггюү- төрүүлээгүй ч гэсэн 20 жил өсгөсөн охин чинь биз дээ

Ээж- томроод хэмжээлэшгүй их мөнгө болгох гэж өсгөсийн. Гудманд уйлж байсан охин зүгээр хэн тэжээх юм?

 

Би юу сонсох нь энэ вэ? Сонггюүд мөнгө шилжүүлж, нүд боосны дараа аманд скоч нааж намайг алах гэсэн хүн миний ээж гэж үү? Би төрсөн биш хаягдмал охин гэж үү?

Сандрахдаа газар байсан лаазыг санаандгүй өшиглөчихөв.

Сынхо- гадаа хэн нэгэн байна. Сура гарж хар

 

Advertisements

10 thoughts on “Наймаа *5р хэсэг*

  1. Энэ энэ тэгэхээр ээж нь Хэринийг олсон. Тэгээд анхнаасаа бараа болгох гэж халамжилж, амьдруулсан. Сынхог юу хийхийг нь мэдсээр байж зүгээр өнгөрсөн. Хэдий өсгөсөн ч гэсэм ээж нь шдэ. Яаж ч бодсон дасаад хайрламаар юм. Тэгэхэд энэ ээж нь бүр арайл юм. Наймаа гэж яг ийм зүйл байх. Нэгнийгээ зарж бараа мэт худалддаг. Одоо дүү нь яаж байга бол. Сонггюү чи сайн хүн юма. Гэхдээ дүүгээ яах юм. чинь чамд чухал биш гэж үү. Хмм за амхамжилт дараагийн г
    Хэсгийг нь минут сеkунт цаг өдөр хоногийн алгасалгүй тоолоол хүлээж байя АМЖИЛТ

Хариулт үлдээх

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Өөрчлөх )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Өөрчлөх )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Өөрчлөх )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Өөрчлөх )

Connecting to %s